สุรินทร์ (อีสานและกูย: สุลิน; เขมรถิ่นไทย: สเร็น) เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง มีชื่อเสียงด้านการจับช้างเลี้ยงช้าง (กูยอาจีง) การทอผ้าไหม ข้าวหอมมะลิสุรินทร์ มีผู้คนหลายเผ่าพันธุ์และภาษา มีประชากรเป็นชาวเขมรถิ่นไทยพบมากที่สุดในจังหวัดและ รองลงมาคือชาวกูย เป็นชนพื้นเมืองที่สืบเชื้อสายมาจากขอม และอาศัยร่วมกับกลุ่มชนชาวลาว (ไทยอีสาน)ทางตอนบนของจังหวัด โดยในอดีตยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์ทั้ง3กลุ่มมักถูกเรียกรวมกันว่า เขมรป่าดง โดยมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 11 และมีพื้นที่กว้างเป็นอันดับที่ 24

การปกครองในพื้นที่สุรินทร์ โดยมีพื้นที่หลักได้แก่ 17 อำเภอ 159 ตำบล 2011 หมู่บ้าน

1 อำเภอเมืองสุรินทร์

2 อำเภอชุมพลบุรี

3 อำเภอท่าตูม

4 อำเภอจอมพระ

5 อำเภอปราสาท

6 อำเภอกาบเชิง

7 อำเภอรัตนบุรี

8 อำเภอสนม

9 อำเภอศีขรภูมิ

10 อำเภอสังขะ

11 อำเภอลำดวน

12 อำเภอสำโรงทาบ

13 อำเภอบัวเชด

14 อำเภอพนมดงรัก

15 อำเภอศรีณรงค์

16 อำเภอเขวาสินรินทร์

17 อำเภอโนนนารายณ์

การปกครองส่วนท้องถิ่น ในพื้นที่ของจังหวัดสุรินทร์แบ่งออกเป็นเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างหรือระดับพื้นฐานจำนวนทั้งหมด 173 แห่ง ได้แก่ 1 เทศบาลเมือง, 27 เทศบาลตำบล และ 144 องค์การบริหารส่วนตำบล สำหรับเทศบาลมีรายชื่อดังนี้

อำเภอเมืองสุรินทร์  เทศบาลเมืองสุรินทร์ เทศบาลตำบลเมืองที

อำเภอปราสาท  เทศบาลตำบลกังแอน เทศบาลตำบลนิคมปราสาท เทศบาลตำบลกันตวจระมวล

อำเภอกาบเชิง  เทศบาลตำบลกาบเชิง เทศบาลตำบลโคกตะเคียน

อำเภอพนมดงรัก  เทศบาลตำบลบักได

อำเภอสังขะ  เทศบาลตำบลสังขะ

อำเภอลำดวน  เทศบาลตำบลลำดวนสุรพินท์

อำเภอศีขรภูมิ  เทศบาลตำบลระแงง เทศบาลตำบลผักไหม

อำเภอสำโรงทาบ  เทศบาลตำบลสำโรงทาบ เทศบาลตำบลหมื่นศรี

อำเภอเขวาสินรินทร์  เทศบาลตำบลเขวาสินรินทร์

อำเภอรัตนบุรี  เทศบาลตำบลรัตนบุรี

อำเภอบัวเชด  เทศบาลตำบลบัวเชด

อำเภอท่าตูม  เทศบาลตำบลท่าตูม เทศบาลตำบลเมืองแก

อำเภอชุมพลบุรี  เทศบาลตำบลชุมพลบุรี เทศบาลตำบลทุ่งศรีชุมพล เทศบาลตำบลสระขุด เทศบาลตำบลยะวึก เทศบาลตำบลนาหนองไผ่

อำเภอจอมพระ  เทศบาลตำบลจอมพระ เทศบาลตำบลกระหาด เทศบาลตำบลบุแกรง

อำเภอสนม  เทศบาลตำบลสนม เทศบาลตำบลแคน